تاريخچه شكل گيري مركز مطالعات مجموعه میراث جهانی پاسارگاد
جرقه هاي اوليه فعاليت پژوهشي در پاسارگاد از سال 1377 ه.ش به همت مرحوم مهندس مهريار و با حضور مهندس سيامك اسكندري زده شد. ايشان حدود 2 سال به طور غير مستمر در پاسارگاد فعاليت داشتند. در آن زمان مركز و يا پايگاهي دائمي جهت فعاليتهاي پژوهشي در پاسارگاد وجود نداشت. از زمستان سال 1379 ه.ش تا آبان ماه سال 1380 ه.ش فعاليت خاصي از نظر پژوهشي و تحقيقاتي در پاسارگاد انجام نشده است.
از آبان ماه 1380 ه.ش گروهي متشكل از امير حسين رضا پور مقدم مياندوآبي و مهندس محمدرضا بذل جو در قالب بنياد پژوهشي پارسه ـ پاسارگاد به مديريت جناب آقاي مهندس محمد حسن طالبيان فعاليت خود را در جهت ايجاد مكاني مناسب به منظور شكل گيري مركز مطالعات پاسارگاد آغاز نمودند. اين گروه علاوه بر اقدامات فوق زحمت تهيه نقشه دقيق وضع موجود و آسيب شناسي آرامگاه كوروش بزرگ را به عهده گرفتند. زحمات بي دريغ اين گروه تا پايان سال 1380 ادامه داشت. با آغاز سال 1381 فعاليت گروه مذكور در پاسارگاد ديگر ادامه نيافته و در خرداد ماه همان سال با پشتيباني آقاي راهساز ( مسئول دفتر فني تخت جمشيد ) و به همت گروهي جديد متشكل از عنايت الله بردبار ، ناظم زارع ، محمدرضا همايون و مجدالدين رحيمي فعاليت تنها در راستاي نقشه برداري وضع موجود آرامگاه كوروش بزرگ ادامه يافت .
مركز مطالعات پاسارگادبه طور جدي و مستقل از آبان ماه سال1381 به مديريت مهندس محمد حسن طالبيان و با گروهي متشكل از مهندس مريم رخشاني كوچصفهاني ، مهندس بابك كيال ، محمدرضا همايون ، مجدالدين رحيمي و عبدالرضا ملاحسيني دهج فعاليت خود را در قالب يكي از پايگاههاي بنياد پژوهشي پارسه ـ پاسارگاد آغاز نمود و تا نیمه سال 1384 ادامه یافت. هم اکنون نیز این مرکز با همکاری افراد زیر و با سرپرستی مهندس سعید رحمتی جامی به فعالیت خود ادامه می دهد.
پايگاه اينترنتي مجموعه ميراث جهاني پاسارگاد كه هم اكنون شاهد آن هستيد حاصل زحمات بي دريغ كارشناسان اين مركز مي باشد. در اينجا لازم است از تمامي همكاران مركز پاسارگاد كمال سپاس را داشته باشيم .
مدیریت مجموعه میراث جهانی پاسارگاد